این انبوه سیب خورها حال آدم را بهم میزند

در این دنیای وارونه ما برای پرواز به بال هایمان دل میبندیم . یادت هست ؟ 

اوج پرواز هر پرنده ای تا کجاست ؟ بال ها ابزاری هستند که قرار است اصول 

را به ما بیاموزند . ولی گاهی بال ها هم ما را به اسارت میکشد . چه کنیم 

که تضاد ما را بران داشت تا با جاذبه بجنگیم . برای بیشتر پریدن الزاما به بال 

های قوی تر نیاز نیست . اینجا کدام بال قوی و ضعیف ؟ در یک جایی عبور از 

مقاومت توانی میخواهد که میل به بی نهایت میکند . شرط تا بینهایت پریدن 

بی وزنی بود . بی هیچ بودن . اسیر ابعاد ، قادر به وسیع شدن نیست . یک 

جایی دیگر برای جاذبه ها !! اعتباری قائل نمیشویم . 

                                                                                     .  .  .