دلنامه :

خاک گرفته سطح مخروبه ی دل را !! لذتی عجیب دارد که هرکس از خرابی میپرسد

بگویم تو خانه خرابم کردی !

 

بدون شرح :

بیا ای عشق و بشکاف !

بیا ای عشق و برکن !

مرا از خویش و تن را  . . .

و من را ، خیش و از تن !!

 

یاد آوری :

تا کجا می توان گریخت ؟ تا کجا می توان شانه خالی کرد ؟ روزی باید باشی ! انتخاب

با توست کدام سمت بایستی . باقی خود روی خواهد داد .

 

شکرانه :

بکوب که باید هر چیزی را بهایی باشد در حد و اندازه های خودش !! حدی که بر مستی

عاشقانه می زنی گویا می میراند !

 

حدیث نفس :

برخیز . برخیز که این خانه جای همچو تو نیست ! برخیز و بمیر ! دوباره شو ! برخیز !

 

                                                                                          .  .  .