این انبوه سیب خورها حال آدم را بهم میزند

مرد عاشق دست هایش التهاب عجیبی داشت .

تیشه در دست داشت و می تراشید

بر پیکره ی جان می کوبید و می تراشید و هر آنچه جز او بود پاره پاره می کرد !

بنای عشق می گذاشت . طرح عاشقی اش را بر خویش ترسیم می کرد !!

با خود می گفت : باید ساخت ساحت محبوب را بر طرح وجود !!

آنچه جز او باشد چه سود بودنش ؟

دست هایش ملتهب بود و حال عجیبی داشت .

تیشه در دستش . اما . انگار او نبود که می کوبید بر پیکره ی جان .

معشوق بود . تیشه در دستش ، افتاده به جان ، به تن ، پیکره ای می تراشید !

معشوق انگار  تیشه در دستش  مرد عاشق می تراشید .

                                                                                            .  .  .