این انبوه سیب خورها حال آدم را بهم میزند

یادآوری :

دستانت را باز کن . باز باز . دنیا را با این دستها چقدر می توانی نگه داری ؟

کور نوشت :

اینجا صد بار هم که در بگشایند کسی نمیبیند . همه منتظرند دیوار  بگشایی .

بهانه :

گاهی یادمان می رود ما را بهانه ای داده اند که ببرند . نه بهانه ای که نق بزنیم .

ریسمان :

خیلی چیزهاست که وقتی بدستشان می آوری ، دیگر آنها از آن تو نیستند .

تویی که در دست آنهایی .

بدون شرح :

وقتی بی حساب و کتاب کوهی خزعبلات به خوردش دهند جایی برای دو کلمه

حرف حساب باقی نمی ماند .

                                                  .  .  .