نغمه :

هان . صداییست . مرا میخواند

رو به سویی که نمیدانم کیست ! و نمیدانم چیست !

نغمه ای نرم و لطیف

و تن خیس تبسم که به آغوش لبی آغشته است

.

ناگهان هیچ نبود !!!

ناگهان هیچ صدایی ز بن هیچ تنابنده ای از دور نگاهی که مرا هست نبود

دلم از ترس فرو ریخت

زمان لحظه ای از بودن با همهمه ها دست بشست

و در این بین صداییست که با هر تپش ساده ی قلب

نرم و آهسته و گیرا

نغمه ی تازه ای از ثانیه ها میخواند

نغمه ای نرم و لطیف . . .

 

خواهش :

در امتداد بستر رودخانه ای پر شور ، تکه سنگی بد قواره و بد شکل ، خود

را به سمت جریان میکشاند . لطفی نما و کمک کن . در آبش بینداز .

 

                                                                               .  .  .